કહો છો તમે કેમ?

मै तू बन गयी

2010-05-31T07:19:00.001+12:00

अब न छू मुझे ऐसे सनम, मै मै न रहू, कुछ और हो जाऊ

तुने छुआ मेरी ज़ुल्फ़ को,वो हवा बनके लहरा उठे,

तुने छुआ मेरी साँसों को, वो आंधी बन गए,

तुने छुआ मेरे होठों को, वो गुलाब बन गए,

तुने छुआ उस गुलाब को, तो शराब बन गयी

तुने छुआ मेरी पलकों को , तो नींद बन गयी,

तुने छुआ मेरी नींद को, तो ख्वाब बन गए,

तुने छुआ मेरी तन्हाई को, तो मेले जम गए,

तुने छुआ हाले दिल को तो अफसाना बन गया

तुने छुआ मेरी धड़कन को तो गीत बन गए,

तुने छुआ मेरे ख़याल को तो नशा बन गया

तुने छुआ नहीं जो मुजको, मई बिखर बिखर गई,

तुने छू लिया जो मुजको, मै निखर निखर गई,

तुने छुआ मेरे दिल को, तो प्यार बन गया,

तुने छू लीया मुज को तो मै तू बन गयी

nAmrAtA AmIn

"आखिर क्यों?"

2009-03-29T01:51:00.002+13:00

है ये कैसा अजिब सा आलम, जिससे है अंजान हम,

कल कुछ और थे आज कुछ और है हम...

क्युं दिल मेरा कुछ अलग से धडकना चाहता है?

क्युं ये पागल दिल उदासी मेह्सुस करना चाहता है?

क्युं हमारी ये जुल्फें, लहेराते हुए, रुठकर हमींसे

चाह्ती है संवरना कीसी अजनबी के प्यारसे?

क्युं ये आंखे तरस जाना चाह्ती है इन्तेझार करके?

क्युं ये नझरें भी मुड मुड के पीछे देखना चाहती है?

क्या हो गया है पांवको जो रुकरुक के चलना चाहते है?

क्युं ये बेला किसि पैडसे लिपट जाना चाहती है?

क्युं ये पलकें उठके झुक जाती है पर झुकके नहिं उठती?

क्युं ये निगाहें किसीके लिये राहमैं पथराना चाहती है?

आखिर किसका इन्तेझार है ये?

कौन है वो जिसकी जन्मों से तलाश है?

कौन है वो, जो नहिं है फिर भी इन्तेझार उसीका है?

नम्रता

१४-६-९०

"કોઇ આવશે........"

2009-03-29T01:05:00.002+13:00

કાલે સાંજે મારી તનહાઇઓ સાથે ગુફ્તેગુ કરતી એકલી હું,

આંખોમાં ખામોશી આંજી બેઠી હતી કોઇની યાદમાં,

ત્યારે જુઇની વેલે અચાનક મને બોલાવી, અને

મને કાનમાં નાનકડા મસ્તીખોર ફુલે કહ્યું કે,

કદાચ કોઇ આવશે,

એક્દમ મારી સાંજ સોનેરી થઇ ગઇ અને હું ગુલાબી,

મે સુરજ સામે જોયુ, એણૅ જતાજતા છેલ્લા સ્મિત સાથે કહ્યું

કોઇક આવી રહ્યું છે,

બારીમાંથી અંદર આવ્યું એક નાનકડું પતંગીયુ,

મને કાનમાં ધીમેધીમે શરમાતા શરમાતા કહી ગયુ

કોઇની સુવાસ આવી રહી છે,

મેં મારા દિલની દુનિયામાં જરા ડોકિયું કરીને જોયુ,

તો ધડકનોએ હસતા હસતા મારા કાન મરોડી પુછ્યું,

"કોઇ આવે છે કે શું?"

હું દોડીને સાજ સજી તૈયાર થઇ આયના સામે ગઇ,

તો મારા જ પડછાયાએ શરારતી લહેકા સાથે પુછી લિધું,

"અલી, કોણ આવે છે?"

પછી મેં આખી સાંજ અને રાત તમારી ખુબ રાહ જોઇ,

તમારી યાદોને બોલાવી જોરદાર મહેફિલ જમાવી,

પણ

તમે ન આવ્યા.....

પછી વિચાર્યુ, સારુ થયુ કે તમે ન આવ્યા,

તમે તો આવીને થોડી વારમાં જતા રહેત,

તમારી યાદોની જેમ, આમ લાંબો સમય,

તમે મારી સાથે આમ થોડા રહેવાના હતા?

નમ્રતા

૨૨-૩-૯૧

"કોણે કિધું"

2009-03-29T00:52:00.001+13:00

આજે સવારે કરેણનુ ફુલ આવી કહિ ગયુ,

"શું વાત છે? આખા બાગમા ચર્ચા તારી જ છે"

અને હું ચમકી, કેમકે મને તો એમ જ હતુ કે

આપણા મળ્યાની ખબર કોઇને નથી, તો...?

પછી બહાર બોલાવી મને ચાંદની પુછવા લાગી

"આજકાલ બાગમા તારુ જ નામ બોલાય છે, કોણ છે"

અને હુ લજાઇ ગઇ, થોડી ગભરાઇ પણ ગઇ

"ક્યાંથી ખબર પડી બધાને? શું ખબર મને?"

પણ ભમરો આવી કહી ગયો"તમને પતંગીયુ જોઇ ગયુ હતુ,

એણૅ જુઇને કિધુ, જુઇએ કરેણને, અને કરેણે જઇને ......"

ત્યારે મને ખબર પડી કે આપણી વાત તો જાહેર થઇ ગઇ હતી

ત્યાં જ ગુલાબ પુછવા આવ્યુ, "સાંભળ્યુ? તમારી વાત તો હવે..."

નમ્રતા

૩૦-૩-૯૧

कौन हो तुम

2009-03-12T11:24:00.002+13:00

जाते जाते जरा कहेते जाओ सनम, मै भी जानु जरा कौन हो तुम
मेघदुतकी कल्पना तुम्हि हो क्या? या प्रेमी दिल की धडकन?

मुजपे छाया नीलगगन हो क्या? या मुजपे हंसता सितारा?
आधी रातको मुजे जगाती वोही अंजानी पुकार हो? या मेरे ख्वाबोंकी तस्वीर?

मुजे घेर लेती अनजानी खुश्बु हो? या मेरे प्रिय सफेद चांदनी के पुष्प?
सुरज की पहेली किरनका मोहक हास्य हो? या ढलती सुनहरी शामका मोहक तराना?

कहींपे बजती बांसुरीका जादुइ सुरीला नगमा हो? या दिलने साज बनके जो छेडा, वो राग हो?
मुजे तडपाती फीर भी लुभाती मीठी कसक हो? या किसी अजनबीसे दिलने किया वो प्यार हो?

नम्रता
३१-३-९१

I LOVE U

2009-03-12T10:59:00.002+13:00

HOW CAN I STOP MYSELF FORM FEELING I LOVE U
I M NOT ME ANYMORE SINCE U TOLD ME I LOVE U

WE'VE NOT MET SINCE LONG-TIME, YET I LOVE U
I CANT FORGET EVEN FOR A MOMENT I LOVE U

MANY A TIMES WHENEVER I WALK SOMEWHERE
I FEEL U TELLING SLOWLY IN MY EARS, I LOVE U

WHENEVER I SEE THE SKY TELLING THE EARTH, I LOVE U
MY CHEEKS TURNS PINK N HEARTBEATS RUN FAST, CZ I LOVE U

I KEEP ON THINKING ABOUT U DAY N NIGHT,
HOW TO TELL U EVERYDAY IN SURPRISING WAYS, I LOVE U

WHY I CANT WRITE ANYTHING EXCEPT I LOVE U
WHY U DONT STOP TELLING N MAKE ME FEEL , U LOVE ME

NAMRATA
19-4-91

જરા ડર લાગે છે.

2009-03-12T10:42:00.003+13:00

તુ તો ભલે મને કહે, કે લાવ તને સોનેરી એક સ્વપ્ન આપુ,
પણ જે મારા હિસ્સામા નથી, એ સુખ ઉછીનુ લેતા જરા ડર લાગે છે.

તુ તો ભલે મને કહે, કે આવ તને ખુશીનો એક ટુકડો આપુ,
પણ નાનકડા એ ટૂકડાની કિમ્મત વિચારતા જરા ડર લાગે છે.

તુ તો ભલે મને કહે, કે ચાલ તારા હોઠ પર એક સ્મિત આપુ,
પણ એ જ સ્મિતની પાછળ ખળભળતા દરિયાનો જરા ડર લાગે છે.

તુ તો ભલે મને કહે, કે શું આ બેરંગી જિવનમા રંગ ભરી આપુ?
પણ નસીબે લખાયેલી આ અળખામણી કાળાશનો જરા ડર લાગે છે.

તુ તો ભલે મને કહે, કે અત્યારે જ હુ તને મારા થોડા ધબકાર આપી દઉ,
પણ મારામા જ પડેલી આ મારી જ બેજાન લાશનો જરા ડર લાગે છે.

નમ્રતા
૧૫-૫-૨૦૦૦

પાગલ

2009-01-31T23:52:00.002+13:00

પ્રેમભક્તિના રંગે રંગાઇ, ઘેલી જો ને બનતી ગઇ,

મંદિર મંદિર, કરતાં તારે આંગણ આવી ઉભી રહી.

.
હરિ નામની માળા જપતાં સાજન સાજન કરતી ગઇ,

ચારે તરફ તુજને ભાળી, ભાવે શિશ જુકાવતી ગઇ.

.
પ્રેમ પ્રભાતિયાં પ્રેમ ભજનીયાં પ્રેમની આરતી ગાતી ગઇ,

ભુખના દુઃખે ખુદ પીડાતા તુજને ભોજન ધરતી ગઇ.

.
ખુદની આંખે નીંદર આવતાં તુજને હિંડોળા જુલાવતી ગઇ,

લોક ભલેને કહેતા પાગલ, તારી પાગલ બનતી ગઇ.

નમ્રતા અમીન

૨૮/૦૧/૨૦૦૯

હથેળી

2009-01-23T20:39:00.004+13:00

શું શોધે છે હથેળી માં?

રવિરશ્મિ ઝિલે છે હથેળીમાં?

રેખાઓ શોધે છે હથેળીમાં?

કે જતી રેખાઓ પકડે છે હથેળીમાં?

રેખા પકડી લાવીશ હથેળીમાં?

સમયને બાંધી શકીશ હથેળીમાં?

આમ નહી જરા ધ્યાનથી જો,

ચામડીનું છેલ્લુ પળ સુકાતુ લાગે છે હથેળીમાં.

રૂક્ષ ભલે હો ત્વચા હથેળીમાં,

નીચે જ સળવળે છે રેખાઓ હથેળીમાં.

નમ્રતા અમીન

૨૦/૦૧/૨૦૦૯

યાદ

2009-01-23T20:37:00.004+13:00

સાવ જ ખાલી ચોમાસું ને કોરો ધાકોર વરસાદ,

તો યે મને લથબથાવતી તરબતર તારી યાદ.

નમ્રતા અમીન

૨૦/૦૧/૨૦૦૯

કાતિલતા

2009-01-14T18:53:00.000+13:00

કાળા વાદળને પણ સોનેરી કિનાર હોય છે,
હસતી આંખમાં પણ અદ્રશ્ય અશ્રુધાર હોય છે.
ન જઇશ મારા તરોતાજા ઘાવની પીડાઓ પર,
આખરી શ્વાસે પણ કાતિલતા અકબંધ હોય છે

નમ્રતા અમીન
૧૪/૦૧/૦૯

તુ નથી

2009-01-11T00:15:00.003+13:00

ઉપર આ આભ ગોરંભાયુ છે ને તુ નથી,
દિલમાં આંધીના વાવડ છે ને તુ નથી,

વરસાદના આવી રહ્યા છે કહેણ ને તુ નથી,
સમીર પણ મસ્તીએ ચડ્યો છે ને તુ નથી,

યાદોએ પણ શરુ કર્યુ છે તાંડવને તુ નથી,
લે, આ ચાલુ થઇ ગયા મોટા ફોરાને તુ નથી,

પાંદડે પાંદડે તુ આળસ મરડી ઉઠયો છે ને તુ નથી,
ફુલોએ મિલનનુ આપી દિધુ છે ઇજન ને તુ નથી,

વરસાદ પહેલા જ છાને પલળી ગઈ હુ ને તુ નથી,
બંધ આંખે તો તુ જ છે, હવે કેમ કરી કહુ કે તુ નથી?

નમ્રતા અમીન
૧૦-૦૧-૦૯

સ્વાગતમ્

2009-01-01T20:57:00.000+13:00

આંખ ખોલતા જ બાલરશ્મિ બોલી ઉઠ્યુ, સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

બહાર જોતા જ પીળી કરેણ ટહુકી ઉઠી, સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

આયનામા જોતા જ ખુદ જ બોલી ઉઠાયુ, સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

આંખો બંધ કરતા જ તમે બોલી ઉઠ્યા, સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

જરા અચરજ થયુ, કેમ આટલુ બધુ સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

ઓહ, યાદ આવ્યુ નવા વર્ષને કહિએ, સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

સારુ, આશાઓના કાફલાઓને કહિએ, સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

નવા સ્વપ્નોની વણઝારોને કહિ દઇએ, સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

ખુશખુશાલ હવાઓની લહેરો ને કહિએ, સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

મઘમઘતી લીલ્લીછમ લાગણીઓની વેલોને કહિએ, સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

અને હવે, જતા જતા, સોરી, આવતા આવતા, સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

લીલ્લીછમ વેલના એકલા ફુલ જેવા તમને ખાસ સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્

સ્વાગતમ્ સ્વાગતમ્.............

નમ્રતા અમીન

૦૧/૦૧/૨૦૦૯

दुष्वार हो गया

2009-01-01T20:53:00.001+13:00

मिलोंके फांसले तो तय कर लिये थे, आखरी दो कदम चलना दुष्वार हो गया,

बहोत हसीं ख्वाबोंको देख लिया था, हकिकतको देख लेना दुष्वार हो गया,

जिन अश्कोंको पलकोंमें कैद कर लिया था, सैलाबको रोकना दुष्वार हो गया,

गमोंको जैसे दुर छोड दिया था, उसीके सायेमें खुद्को पाना दुष्वार हो गया,

झमानेभरकी बातोंको सुन लिया था, एक चुप्पीको सुन लेना दुष्वार हो गया,

तनहाइयोंमे रोना सिख लिया था, मेह्फिलमे हंस पाना दुष्वार हो गया,

जिन रिश्तोंको फुलोंसे बनाया था, उसीके बोझ तले दब जाना दुष्वार हो गया,

सपनेमें अपने देखा करते थे, पर सपनेमें हि अपनेको देखना दुष्वार हो गया,

मौतके इन्तेझारमें जिना सिख लिया था, उसी मौतको दुर होते देखना दुष्वार हो गया,

सीसकती सांसोके साथ बहोत जी लिया था, आखरी दो सांस ले पाना दुष्वार हो गया

नम्रता अमीन

३१/१२/२००८

હવે શું?

2008-11-24T23:59:00.001+13:00

રમતા રમતા રમાઇ ગય હવે શું? રડતા રડતા રડાઇ ગયુ હવે શું?
ખુદ પર હસતા હસાઇ ગયુ હવે શું? સમજણ આવતા સમજાઇ ગયુ હવે શું?

તમને મળતા મળાઇ ગયુ હવે શું? નજીક આવતા અવાઇ ગયુ હવે શું?
ના ના કરતા તમારા થઇ જવાયુ હવે શું? જીવન જીવતા જીવાતુ ગયુ હવે શું?

દુર રહીને પણ સાથે રહેતા આવડી ગયુ હવે શું? એકલા લડતા લડાતુ ગયુ હવે શું?
દરેક ઘા સાથે નવી તાકાત આવતી ગઇ હવે શું?દરેક પછડાટે નવો રસ્તો દેખાતો ગયો હવે શું?

મજબુત થતા થતા થવાતુ ગયુ હવે શું? દરેક રસ્તે મિત્રો મળતા ગયા હવે શું?
મળતા મળતા કઇં કઇં શીખવાડતા ગયા હવે શું? હસતા હસાવતા ને રડતા રડાવતા ગયા હવે શું?

...........એ પણ દુર જતા ગયા હવે શું? દુર રહીને પણ સતાવતા રહ્યા હવે શું?
છોડતા છોડતા છૂટતા જવાયુ હવે શું?આગળ જતા જતા જવાતુ ગયુ હવે શુ?

આ.....ટલે દૂર આવતા અવાઇ ગયુ હવે શું?ક્યારેક લાગે છે...કહુ કે નહી, હવે શું?
અજાણતા જ ભરાતા ભરાતા ભરાઇ ગઇ,

છેલ્લે, એક વાત કહું?
છતા પણ એને માણૂ છૂ હું........................

૨૧-૧૧-૦૮
નમ્રતા અમીન

કેવી મજા આવે જો...............

2008-10-31T03:06:00.000+13:00

કેવી મજા આવે જો એવુ બને કે ........

હુ તને વિચારુ ને તુ ગઝલ બની જાય,
હુ તને જોઉ ને તુ તસ્વીર બની જાય,

હુ તને કહુ ને તુ ગીત બની જાય,
હુ તને સાંભળુ ને તુ સરગમ બની જાય,

હુ તારી તરફ ચાલુ ને તુ મંઝીલ બની જાય,
હુ હથળીમા જોઉ ને તુ રેખા બની જાય,

હુ હસુ ને તુ સ્મિત બની જાય,
હુ રડુ ને તુ અશ્રુ બની જાય,

હુ હાથ લંબાઉ ને તુ સાથ બની જાય,
હુ તને એટલી વિચારુ કે તુ જ બની જાઉ.....

નમ્રતા અમીન

બસ તુ જ આવે....

2008-10-31T02:19:00.000+13:00

મારી આંખોમા મસ્તી બનીને તુ આવે,

એ જ આંખોમા આંસુ બનીને પણ તુ જ આવે,

મારા દિલમા ધડકન બનીને તુ આવે,

એમા હલચલ બનીને પણ તુ જ આવે,

મારી આસપાસ એકાંત બનીને તુ જ આવે,

એ એકાંતમા યાદ બનીને તુ જ આવે

નાજુક સ્પર્શ ઠંડી હવાનો બનીને તુ આવે,

એ જ હવામા મહેક બનીને તુ જ આવે,

મારા આંસુ તારી હથેળીમા ઝીલવા તુ આવે,

રડતી મને તારામા સમાવી લેવા તુ જ આવે,

મારા ગાલ પર અલકલટ બનીને આવે,

એ જ ગાલ પર રતાશ બનીને તુ જ આવે,

મારા હોઠ પર સ્મિત બનીને તુ આવે,

અચાનક એના પર ભીનાશ બનીને તુ જ આવે

૩૦-૧૦-૦૮

નમ્રતા અમીન

मौसम

2008-10-23T18:32:00.000+13:00

कैसी अजीब सी है ये दिल की दुनिया,
कीतने मौसम करवट बदलते है यहां?

जब कोइ नहीं था, थे हम अकेले,
तो रहेता था तनहाइयोंका मौसम,

आये जब आप बनके हमारे हमदर्द्
साथ अपने लेकर आये प्यारका मौसम,

कितने वादे लिये, कितने वादे दिये,
छा रहा था,एकदुजे से मिलने का मौसम,

बेपरवा थे जब दुनिया की नजरों से हम
शायद वो था साथ जीनेमरनेका मौसम,

लेकिन बदल गया अचानक हि सबकुछ
जब आप चले गये छोडके बिरहाका मौसम,

कितने बेसहारा हो गये है हम, और
नैनोंसे बह रहा है सिर्फ सावनका मौसम,

क्या सावन क्या भादो ना मैं जानु,
दिलमे रहेता है आपकी यादोंका मौसम,

एष,

तबसे आज तक हमारा है एक हि मौसम,
चाहे कुछ भी हो, खत्म न हो इन्तेझारका मौसम

२९-३-९१
नम्रता

शुक्रिया आपका,

2008-10-21T00:19:00.000+13:00

न जाने कैसे अदा करे हम शुक्रिया आपका,

भुल गये थे हम पर न भुले आप, और

जो याद दिलायी औकात हमारी, शुक्रिया आपका,

दिन हि दिन मे खुली पलकोंसे ख्वाब देख्नने लगे थे हम

एक हि झटके से जगा दिया हमको आपने शुक्रिया आपका

मन हि मन आपको याद करकर रोते थे हम, पर
दिल तोडकर अश्कोंसे गिली मुस्कान दी, शुक्रिया आपका,

हम ही पागल थे जो करने लगे थे आपसे मोहब्बत,
पर बेरुखीसे दामन छुडा दिया, शुक्रिया आपका,

कुछ कहेने सुननेको जो तरसे हम सारी जिन्दगी,
एक ही ईन्कारसे खत्म कर दिया इन्तेझार, शुक्रिया आपका

किसने कहा कि मर जायेंगे, ये भी तो नहीं की जान दे दे देंगे,
पर ये बात भी है, तुम्हारे बिना जीना जीना नहीं होगा

३०-७-८९
नम्रता अमीन

આપણા મળ્યાની ખબર......

2008-09-18T01:06:00.000+12:00

આપણા મળ્યાની ખબર કોઇને નથી, એમ માનો છો?

માત્ર મને કે તમને જ નહીં, કેટલા બધાને ખબર છે,

આપણે મળ્યા હતા પેલા આસોપાલવની નીચે,

એષ, આપણે તો જતા રહ્યા, પણ આસોપાલવને યાદ છે,

રોજ હું તમને આપતી હતી એક પીળી કરેણનુ ફુલ,

તમને યાદ નથી પણ તમારા ખિસ્સામાના ફુલને યાદ છે,

આપણે ચાલતા હતા રોજ પેલી સુની સડક પર,

તમે તો ચાલી ગયા, પણ આપણા પગલાને હજી યાદ છે,

એક સવારે તમે હાથ લીધો હ્તો મારો તમારા હાથમાં,

તમે હાથ લઈ લીધો, પણ મારા હાથની ગરમીને હજી યાદ છે,

એક સોનેરી સંધ્યાએ આપ્યુ હતુ, તમે મારા હોઠોને એક ગીત,

તમે તો ખામોશ થઈ ગયા પણ ગીતના પડઘાઓને હજી યાદ છે,

આજે તમે તો જતા રહ્યા છો, હુ રોજ કરુ છુ તમારો ઇન્તેઝાર,

પણ આપણા બે સિવાય, આપણી યાદોને પણ તમે યાદ છો.

નમ્રતા

૧૮-૩-૯૧

પળપળ વીતે છે

2008-09-18T00:26:00.000+12:00

પળપળ વીતે છે, દિવસો જાય છે, ને સમય વહે છે,

હું રોજ તને જોઇને જીવુ છુ ને તને જોઇને મરુ છુ,

હું તને શોધતા સુવુ છુ ને તને જાગતા શોધુ છુ,

પણ તુ કાયમ મળે છે સ્વપ્નમાં, સામે નથી આવતો,

મને સુતી જગાડે છે તુ ને જાગતા સુવાડે છે તુ,

મને મૌન બનાવે છે તુ ને ભાન ભુલાવે છે તુ,

છતા પળેપળે ક્ષણેક્ષણે તને યાદ કરુ છુ હું,

ન પુછી "કેમ?", કારણ મને પણ નથી ખબર,

પણ, છતા.....

ક્યારેક એવુ મન થઈ જાય છે, કે....

તારા લહેરાતા વાળને ધીરેધીરે સહેલાવુ,

તારી ઉદાસ આંખોમાં મસ્તી થઈને આવુ,

તારા તનની ખુશ્બૂને સુંઘવા ભ્રમર બનીને આવુ,

તારા માસુમ ચહેરા પર સ્મિત બનીને ફરકુ,

તારા ગાંભિર્યને અચાનક મેનકા બની તપોભંગ કરુ,

તારી શાંતીસમાધિમાં અચાનક આવી ખલેલ પાડુ,

તારા દિલના આયનામાં મારી છબી શોધતી ફરુ,

અને એક દિવસ

અચાનક જ એ મળી જતા ગાંડીતૂર નદી બની ઘુઘવુ.

સમજાતુ નથી મને કે કેમ આવુ થાય છે?

ખબર નહીં કેમ,

પણ તને ખુબ યાદ કરુ છુ હું, કારણકે...... ,

......કદાચ.....

તને પ્રેમ કરુ છુ હું.

નમ્રતા

૨૮-૬-૮૯

રે જિંદગી

2008-09-18T00:18:00.000+12:00

રે જિંદગી, તને શોધવા હું ક્યાં ક્યાં નથી રખડી?

અને ક્યાંક્યાં તું ખોવાઇ ગઈ આપી એક ઝલક?

રે જિંદગી, ક્યાં છુપાઇ છે તુ આખરે?

ક્યાં?

ઢળતી સાંજે બારીમા ઉડતા સીગરેટના ધુમાડામા મળી જતા મેડોનાના અવાજમાં? કે તે જ બારી પાસે અસ્તિત્વનો સંઘર્ષ કરતા, સભ્યસમાજના લાંછનરુપ માનવતાની ઠેકડી કરતા ભિખારીના અવાજમાં?

હોસ્પિટલમાની, તારા અસ્તિત્વને ટકાવવા તનતોડ મહેનત કરતી પેલી દવાઓની વાસમાં?

કે પછી કાશ્મિરમા વર્ષોથી તારુ અસ્તિત્વ ઉડાવવા મથતી બંદુકોમાના બારુદની વાસમાં?

ગંધાતી સાડી પહેરેલી બા માટે નાના ગોબરા પણ નિર્દોષ શિશુની આંખમાંથી વહેતી અમીધારામાં?

કે પછી, ક્લબમા જવા તૈયાર થઈ સ્પ્રેથી મહેકતી મમ્મીના આયાને અપાતા હુકમો જોતા નિર્દોષ શિશુની આંખમાં પૂરાયેલી એકલતાની વેદનામાં?

વધારાનુ નાણુ સંતાડવાની ફિકરમાં, વધેલી ફાંદ સામે, જોઇ રહેલા, ખોવાયેલા શેઠના વિચારોમાં? કે પછી
હાથમા કાળો પડી ગયેલો રુપિયો લઈ, પેટમા પડી ગયેલા ખાડા સામે જોઇને કાલની ફિકર કરતા ગરીબના વિચારોમાં?

કહે જિંદગી કહે, ક્યાં જઈને સંતાણી તુ?

આખરે ક્યાં સુધી મને હાથતાળી આપીશ તુ?

નમ્રતા

૨૪-૫-૮૯

કેમ એવુ મને લાગ્યા કરે ....

2008-09-17T07:11:00.000+12:00

કેમ એવુ મને લાગ્યા કરે છે સાજન કે,
હું એકલી નથી હોતી, જ્યારે એકલી હોઉ છુ,
ક્યારેક હું એકલી હોઉ છુ, તો પણ શરમાઉ છુ હું,
મનમાં ને મનમાં જ જાણે ખુબ ગભરાઉ છુ હું

ક્યારેક મધરાતે તારો અહેસાસ કરુ છુ,
અને કાનમાં તારો ધીમો અવાજ સાંભળુ છુ,
ક્યારેક કોઇ અજાણ્યા સૂરો ગણગણી ઉઠુ છું તો,
યાદ કરી કરી તને એને "ગીત" નામ આપી બેસૂ છુ.

સતત અજાણી મીઠી વેદનાથી તડપી રહુ છુ,
અને આખી રાત તારી યાદમા જાગ્યા કરુ છુ,
તારી પાસે આવવા મારાથી દુર જાઉં છુ જ્યારે,
ન પહોચી શકતા થાકી હારીને તને યાદ કરુ છુ ત્યારે.

આપણા સોનેરી શમણા યાદ કરી હસી ઉઠુ છુ,
પણ આ જુદાઈ યાદ આવતા ફરી રડી પડુ છુ,
તારી યાદ જ મને મોતથી દુર લઈ જાય છે,
તારી યાદ જ મને જિંદગીથી દુર લઈ જાય છે,

જુદાઈથી દુઃખી થઈ તારાથી રીસાઈ જાઉ છુ,
જોઇ તારો માસુમ ચહેરો તને મનાવવા લાગુ છુ,
તને યાદ કરી કરી સતત હું કશુક લખ્યા કરુ છુ,
અને મનોમન યાદ કરુ છુ, "તને ખુબ ગમુ છુ હું"

એષ,
તને ખબર નહીં હોય, એક વાત સાચી કહુ છુ હું.
કોઇ માને યા ના માને,પણ
તને ખુબ ખુબ ચાહુ છુ હું?

નમ્રતા

શ્રાવણની એક સાંજે...

2008-09-17T05:02:00.000+12:00

શ્રાવણની એક સાંજે આપણે મળ્યા,

બન્ને હતા કેવા ઉદાસ અને એકલા..

તારી આંખોમાં સોનેરી સંધ્યા ઘુંટાતી'તી,

એ સોનેરી રંગ મારા દુપટ્ટામા છવાઈ ગયો

કેવા નિર્દોષ અને નાદાન હતા આપણે,

આપણને ક્યાં કઈ ખબર જ હતી,

સુના શહેરમા વસતા'તા આપણે,

આપણી દુનિયામા એકલા હતા આપણે

પણ આપણે મળ્યા ને નગર વસી ગયુ,

દુનિયા આપણી મોટીમોટી થઈ ગઈ,

કેવો હતો તુ ને કેવી હતી હું પણ,

દરીયાકિનારે રેતીનુ ઘર બનાવતા'તા આપણે

વરસતા વરસાદમા સાથે ભીંજાયા'તા આપણે,

એકબીજાને ખુબ પલાળ્યા'તા આપણે

જો કે ત્યારે નો'તી ખબર હવે જાણ્યુ,

ભીંજાયા'તા એ આપણે નહીં આપણા મન

ક્યારેક હું રિસાતી ને તુ મનાવતો,

ને ક્યારેક હું મનાવતી તો તુ જ રિસાતો..

તારી વાતો કેવી સાંભળતી'તી હું, નહીં?

ને, મારા ગીતોમાં તું નહોતો ખોવાઈ જતો?
આજે હું ને તું કદાચ કોરા થયા હોઇશુ,

પણ આપણા મન તો હજી ભીના જ છે.

એષ,
આપણા પ્રણયના સાક્ષીઓ પણ કેટલા બધા?

પેલી સુની કેડી, આ પીળા ફૂલો, એ કિનારો, અને ......

આપણી વચ્ચે આવી ગઈ એક દિવાલ સમયની,

પણ એનુ તુટવું તો નિષ્ચિંત જ છે, ખરુ ને?
કેમ કે વચ્ચે આ વૈશાખ આવી ગયો છે,

પણ મને તો ઇન્તેઝાર છે શ્રાવણની એક સાંજનો.

નમ્રતા

શાની અધીરાઈ

2008-09-17T03:37:00.000+12:00

જરા આવીને એક વાર જો ઓ નિષ્ઠુર સજન,

શું હતી હું, ને શું કરી નાખી તેં મને?

કેમ મધરાતે અચાનક ઝબકી જાઉ છુ?

શું સપનામા તું આવીને મને કનડે છે?

કેટલો સમય થયો આપણને જુદા થયે,

તને તો નહીં હોય યાદ, મારે વર્ષો થઈ ગયા,

નજર મારી પળેપળે દોડી જાય છે રસ્તા પર,

જોકે મને પણ હોય છે ખબર, તે તુ નહીં હોય.

છતા એક જ "એષ",

કે કદાચ...,

કદાચ તુ હોય...

કેમ? કેમ અચાનક જુદાઇ આવી ગઈ આપણી વચ્ચે?

કેવી વ્યર્થ બની રહી છે જીંદગી આ મારી,

કે જીવવામા આમ તો કોઇ ખાસ મજા નથી રહી.

પણ તે તમન્ના સાથે જીંદગીને ગળે લગાવુ છુ,

જીંદગીની કોઇ ક્ષણે તો તુ મને મળીશ જ ને?

નમ્રતા

તારો ચહેરો..

2008-09-17T02:53:00.000+12:00

ભલે જાય તુ દુર મારાથી,

તને મનમાં કે સજા મને થશે?

પણ ભુલે છે સનમ તું એક વાત,

તડપીશ તું પણ, નહીં માત્ર હું જ આખી રાત,
હવે પુછીશ ના કે "કેવી રીતે?",

તને ક્યાં ક્યાં નહીં કરુ યાદ?

દુર પ્યાસી ધરાને ચુમવા નમતા પેલા આસમાનના ખૂણે ચમકતો

તારો ચહેરો,
માસુમ કળીને ખીલવવા, અકળાવવા, અચાનક વરસતા વરસાદમાં શરારતી

તારો ચહેરો,
મીટ માંડીને બેઠેલી ચકોરી સામે જોઇને મદહોશ કરતા ચન્દ્રમાં મોહક સ્મિત કરતો તારો ચહેરો,
કોઇ સાંજે મારા કપાળ પરની અછુતી અલકલટને સ્પર્શવા અધિર સમીરમા સ્પષ્ટ થતો તારો ચહેરો,
અને છેલ્લે ....,

મારા જ દિલમાં, ને મારા જ વિરહમાં

પરાણે દુઃખી થતો ગમગીન તારો ચહેરો,
કહે સજન કહે , હવે તુ જ કહે,

આપી સજા કોણે અને મળી કોને?
તુ તો રહેલો છુ કાયમ મારામાં જ,

આમ દુર ગયે જુદા શેં થવાય?

નમ્રતા

પ્રિતમ ધરાનો

2008-09-16T01:33:00.000+12:00

કેટલી તરસી હતી આ ધરા,

જાણે યુગોયુગોથી તરસી ધરા,

નાખી નાખી નિસાસા, બિચારી,

ધરા જાણે કંગાળ બની ગઈ હતી,

એના બોઝિલ નિસાસાની ગરમીથી જાણે સમીર પણ દાઝતો હતો,

પણ રે પગલી હવે તો હરખા,

તારા સંદેશા સાંભળી સાંભળીને

તારો પિયુ, સાવન વ્યાકુળ થઈ ઉઠ્યો છે,

જરા ગગનમા નજર તો માંડ,

કાળા વાદળોને વિદ્યુતની ચાબુક વિંઝી કોણ તારી તરફ પુરપાટ દોડતુ આવી રહ્યુ છે?

રે રે આટલો ઉન્માદ શાનો?

ધરા જાણે નવવધુ બની બેઠી!

લીલી હરિયાળીની ચુંદડી ઓઢીને

કુસુમનો શણગાર સજી ખીલી ઉઠી!

પણ,

...................આ નાના નાના મોતી શેના?

તારો હિરાનો શણગાર છે?

કે..... પ્રિતમના લાંબા વિરહ પછીના મિલન માટે

પ્રિતમને મીઠો ઠપકો આપતા હસતા આંસુ?

નમ્રતા

દરિયો

2008-09-16T01:06:00.000+12:00

આજે મને ખ્યાલ આવ્યો, દરિયો મને કેમ ગમે છે?

કદાચ મારી અંદર જ એક દરિયો સતત ઘુઘવે છે,

હવે તો હું એના ઉછળતા મોજાનો અવાજ પણ સાંભળુ છુ,

તેમા આવતા ભરતી ઓટ તથા તોફાન પણ અનુભવુ છુ.

મારી અંદર ક્યો દરિયો વહેતો હશે? શુ નામ હશે એનુ?

હિંદ, પેસિફીક, કે પછી.....?કદાચ "લાગણી" તો નહીં?

કેવા પ્રચંડ વેગ સાથે એ વહ્યા કરે છે?

એના ધસમસતા પ્રવાહમા હું તણાયા કરુ છુ,

એના વહેણમા ડુબકા ખાઉ છુ, ક્યારેક ડુબુ પણ છુ,

કેવી હિંમતથી એના તોફાનોમા એકલી ઝઝુમુ છુ,

જ્યાં લઈ જાય છે તેના મોજા, જઉ છુ હું,

ક્યાં જઉ છુ,મને જ નથી ખબર મારી મંઝીલ,

સતત વહ્યા કરે છે અને ખળભળ્યા કરે છે એ દરિયો,

મને સ્થિર નથી રહેવા દેતો મારી અંદરનો એ દરિયો,

કોણ જાણે ક્યારે શાંત થશે આ તોફાની દરિયો,

થાકી ગઈ છુ એની સાથે વહીને હવે તો હું પણ,

લાગે છે કદાચ હું મારા પગ ગુમાવી બેઠી છુ કદાચ,

એ સ્થાને પણ પાણીના મોજા આવી ગયા છે,

હવે મને હું પણ એમા ઓગળતી દેખાઇ રહી છુ,

એક સમય આવશે જ્યારે હું કશે પણ નહીં હોઉ.

ચારે બાજુ છવાઇ ગયો હશે દરિયો,

માત્ર અને માત્ર દરિયો,

વહ્યા કરતો હશે ,

માત્ર દરિયો....

નમ્રતા

પ્રકૃતિ કે વિકૃતિ

2008-09-15T06:20:00.000+12:00

કાળુ તે ભમ્મર આ ગગન,

એને તે વળી શેં સાથ સરખાવુ?

કદીક કો' રસિક જીવ તેને દેખી વિમાસે,

આને વળી પેટ્રોશીયાની પાંપણ કહુ કે કામિનીનુ કાજલ,

તો કોઇ નસીબનો માર્યો વળી નિસાસે કે

કદીક આ ભમ્મરીયો કુવો, તો વળી ક્યારેક વિધવાનો સાડલો,

આ સોનવર્ણા આકાશમા છવાયેલી તરતી વાદળીઓ,

તે વાદળીઓ કે રૂ ના પોલ ની નાની નાની ઢગલીઓ,

કોઇ તેને ગુલમર્ગના ધુમ્મસ શી કલ્પે, તો કોઇને અરમાનોની ચિતાનો ધુમાડો ભાસે,

અહો નભોમંડળમા તરંગ સાથે લયબદ્ધ ન્રુત્ય કરતો આ તારકગણ,

તે પણ કદીક લૈલાના ખભેથી સરકેલા દુપટ્ટાની ભાત સમ ભાસે,

તો વળી ક્યારેક સ્મશાનમાં ચેહ બળ્યા પછીના અંગારાઓ જેવો,

પણ મહેરબાન, વ્યોમ તો એ જ છે, જોનાર પણ એ જ છે,

પણ.........દ્રષ્ટિકોણ કે પ્રસંગ, કશુક બદલાયુ છે.

આને વળી શુ કહેવુ?

માનસિક ત્રસ્ત માનવીની વિકૃતિ [કે....... પ્રકૃતિ ]?

નમ્રતા

પતંગ

2008-09-15T06:17:00.000+12:00

આકાશે ઉડે

લીલો પતંગ,દેખી

મેના વિમાસે

નમ્રતા

અહો ગગન

2008-09-15T06:15:00.000+12:00

અહો ગગન,

જાણે સોનુ રેલાયુ

દરિયા પર

નમ્રતા

તને જોતા જ...

2008-09-15T06:11:00.000+12:00

તને જોતા જ

ભુલી બધુ હું, રહ્યુ

અધુરુ કાવ્ય

નમ્રતા

મારે જાવુ પેલે પાર

2008-09-15T06:00:00.000+12:00

મારે જાવુ પેલે પાર,

જ્યાંની કાળાશ અને ભયાનકતા મેં ખુબ સાંભળી છે,

જ્યાં "જીવન" નામનુ નાટક પુરુ થયા પછી જવાય છે,

જ્યાં કેટલાયે જનમોજુની ગુફામાં વિસ્મ્રુતીના જાળાઓએ આડેધડ જાળા બનાવ્યા હશે,

.......મારે તોડવા છે તે જાળાઓ

અને વિહરવુ છે ત્યાં પામવા વાસ્તવિકતાને.

શું આ શક્ય છે?

કદાચ હા

કદાચ ના

કદાચ.....

નમ્રતા

તું ન હોત તો....

2008-09-15T02:47:00.000+12:00

એક વાત કહું?

આજે મને અચાનક જ વિચાર આવી ગયો............,

કે તુ ન હોત તો મારુ શુ થાત?

પણ પછી હું જ હસી પડી, તુ ન હોત તો મારુ શુ થાત?

કશુ નહીં.

હું જીવતી તો હોત જ ને,

એમ તો આ ઘડિયાળ પણ ચાલે જ છે ને.

મને મારા અસ્તિત્વનો અહેસાસ જ ક્યાં હતો?

મને મારા અને ઘડીયાળના અસ્તિત્વમા કોઇ ફરક જ ખબર ન હતો,

તે મને તારા દિલ ના ધબકારા સંભળાવ્યા,

મને દિલનો , નવા અસ્તિત્વનો અહેસાસ કરાવ્યો,

અને મને પુછ્યુ, " તારુ દિલ ક્યાં છે?"

અને મને નવાઇ લાગી,"મારુ દિલ!!!?

મારે દિલ હોઇ શકે? કદાચ હશે. હોય તો કેવુ સારુ? તે પણ ધબકતુ જ હશે ને?" અને તારી મારી દોસ્તી થઈ.

પછી છે.........ક આજે મને વિચાર આવ્યો

કે "તુ ન હોત તો મારુ શુ થાત?"

તુ ન હોત તો હું જીવતી તો હોત જ , પણ એક લાશ ની જેમ.

પણ જો હવે, આજે કે આજ પછી પણ,

તુ ન હોય, તો હું પણ નહીં જ હોઉ.

ખબર નહી "કેમ?"

પણ તે તો ખબર

જ છે કે તુ છે તો જ હું છુ,

અને જો તુ નથી તો હું પણ ક્યાંથી હોઉ?

એવુ તો નથીને કે

આપણી નજરની જેમ, આપણા દિલની જેમ, આપણી લાગણીઓની જેમ,

આપણા બેનુ અસ્તિત્વ પણ જોડાઇ ગયુ હોય...............?

નમ્રતા

આંસુ

2008-09-13T08:23:00.000+12:00

આ ઘરને ક્યાં ખબર છે

કે કેટલાયે આંસુ, મુક રુદન, નિશ્વાસો અને અસહાયતાની તડપ

તેની ચાર દિવાલોમા કેદ છે?
મને નફરત છે આ "સભ્ય" સમાજ પર,

ભારોભાર નફરત,

કે જ્યાં વ્યક્તિનુ તેની અસહાયતા

કે રુદન જાહેરમાં વ્યક્ત કરવા "અસભ્ય" ગણાય છે
અહિં દુઃખ કે ઉદાસી અસામાજિક નથી ગણાતા,

પણ એનો અહેસાસ થતા એનુ રુદનમાં રુપાંતર અસામાજિક ગણાય છે,
સભ્ય ગણાય છે માત્ર મુક રુદન.

પણ એક અજબ ખામોશીમા,

આંખમાથી પડતા આંસુઓનો ટપ.... ,ટપ...., અવાજ

ભલે બહાર ન સંભળાતો હોય,

પણ એ વ્યક્તિ માટે તો એ અવાજ બોંબના ધડાકા કરતા પણ પ્રચંડ હોય છે.
જાણે એ એક એક ટીપુ એના અસ્તિત્વને પડકાર ફેંકતુ હોય એમ લાગે છે,

કેટકેટલી વાતો એ આંસુના પેટાળમા છુપાયેલી હોય છે,
કેટલુ ભારે હોય છે એ એક જ આંસુ?

એ સમય,

બસ એ જ સમય ઘણો વિકટ હોય છે.

સમગ્ર અસ્તિત્વને પડકાર પણ ફેંકી શકે છે એ સમય.

બસ, એ સમય જો નિકળી જાય

તો બીજી મિનીટથી પાછુ જીવન નિશ્ચિંત બની જાય છે
પણ એ એક મિનીટ કટોકટીની પળ બની રહે છે,

જીવનમ્રુત્યુનો ફેંસલો કરી નાખવા ઉત્સુક હોય છે એ એક જ પળ.

હે ભગવાન, મને એટલી શક્તિ આપજે,

કે આવી પળો મે જેમ ભુતકાળમા વિતાવી દિધી છે,

એ જ રીતે આવનારી પળો પણ વિતી જાય,
કેમ કે એ વખતે હું મારામાં નથી રહી શકતી,
રહી જાય છે.........

માત્ર પેલો જીવન-મ્રુત્યુ વચ્ચે નો સંઘર્ષ.

૩-૭-૯૧
નમ્રતા

હાસ્યાસ્પદ કરુણતા?

2008-09-13T07:54:00.000+12:00

હું શા માટે જીવુ છુ?
શું આ જીવનનો કોઇ હેતુ છે [કે હતો] ખરો?
કદાચ હશે, તો ખોવાઇ ગયો લાગે છે.
બીજુ તો ઠીક, પણ હવે તો.........,
હ્રદય પણ ચાવી દિધેલા રમકડા જેવુ લાગે છે,
બસ, ચાવી હોય ત્યા સુધી નાચો, ખાવો પીવો કુદો
અને, ચાવી પુરી થતા ધીમેધીમે ઢળી પડો.
છે ને આ પણ એક હાસ્યાસ્પદ કરુણતા?
બસ્ ધમણની જેમ શ્વાસ લઉ છુ, છોડુ છુ,
લઉ છુ, છોડુ છુ, આમ સતત ચાલે છે.
પણ્........,
હવે તો શ્વાસ લેવાની પણ મજા નથી આવતી
તેનાથી પણ હવે તો કંટાળી ગઈ છુ,
જીવન જીવવાનો રોમાંચ હવે નથી અનુભવાતો,
લાગે છે કે જાણે.....
મારુ અસ્તિત્વ ખોવાતુ જાય છે.
અને હવે,
મારામાથી કશુક, ધીમે ધીમે , મને ન સમજાય,
અને કદાચ ન ગમે, તેમ છુટુ પડી રહ્યુ હોય એમ લાગે છે
પણ ઓહ્..,
હવે નથી રહેવાતુ, અરે નથી સહેવાતુ આ
ક્યારેક તો આ જ્વાળામુખી ફાટવાનો જ છે,
પછી?
પછી.............., પછી શું?
તેના ભુચાલમા હું સુઇ જઈશ, અને
સૈકાઓ સુધીની એક લાં.......બી નિંદર ખેંચી કાઢીશ.
હવે તો ,
એ મંગલ નવનિર્માણ દિન ની રાહ જોઉ છુ,
અને તેની રાહ જોતાજોતા જ , ચાલ જિવી કાઢુ
અને ,
એ અનંત યાત્રા માટેનો અનંત ઇંતેઝાર,
અત્યાર થી જ શરુ કરુ છુ.

૨૨-૧૦-૮૬
નમ્રતા

"સ્વ"

2008-09-13T06:09:00.000+12:00

ખબર નહીં કેમ ,
પણ ...... આ આંસુ, અકળામણ, દુઃખ મને મારા લાગે છે.
અને ત્યાં જ હું મારા 'સ્વ"ના ટોળેટોળાને મળુ છુ.
મારા 'સ્વ"ના અસ્તિત્વનો અહેસાસ મને ત્યાં થાય છે.
મારા 'સ્વ"ને તેમનામા એકાકાર થતો હું જોઇ શકુ છુ
મારો 'સ્વ" પણ ત્યાં જ તેનુ અસ્તિત્વ અનુભવે છે,
જાણે મારો 'સ્વ" અને સર્વ નિષેધક લાગણીઓ, કદાચ એકબીજા માટે જ બન્યા છે,
પણ હસતા પુષ્પો, વહેલી પરોઢના શબનમ,
હસતા ચહેરા, ગાતી દિશાઓ કે ગાતા પંખી મને મારા નથી લાગ્યા,
અરે ત્યાં તો મારો "સ્વ્" ખોવાઇ જાય છે
ત્યાં કોઇ એકાદ ખુણે એકલદોકલ "સ્વ"ને મ્રુતપ્રાય જોઉ છુ,
જાણે મારો 'સ્વ" આ બધાથી અકળાઇ જાય છે,
ત્યાં જાણે તેનુ સ્વત્વ ખોવાઇ જાય છે
અરે પોતાના 'સ્વ'થી અજાણ્યો બની જઇને,
ચારે બાજુ અથડાય છે, કુટાય છે, ઘાયલ થાય છે,
હસતા ફુલ કે ગાતા પંખીનો અવાજ તેને વાગે છે,
જાણે આ વિધેયક લાગણીઓ તેને ફાવતી નથી.
શુ કરુ હું કે શૂ કરે બિચારો મારો નાનકડો "સ્વ"?
તે ઓળખતો જ નથી આનંદ કે હર્ષની લાગણી ને.
તે બધા એને નવા નવા અને પરાયા શા માટે લાગે છે?
કોણ જાણે કેમ તેને પોતાની લાગે છે માત્ર વેદના,
કર્ણપ્રિય લાગે છે માત્ર મૌન અને દુખ ના આર્તનાદો,
પ્રિય લાગે છે ઉદાસી અને યાતના ના કરુણ પોકારો

૨૪-૪-૯૦
નમ્રતા

આક્રંદ..

2008-09-12T05:37:00.000+12:00

વાવાઝોડાથી ખરી પડેલી કળી આક્રંદી ઉઠી,

"ક્યાં ગયો પેલો મંદ મંદ વહેતો સમીર,

સુવાસિત સમીર,

જેણે મને ઇર્ષ્યાપાત્ર,

મહેકતા,

સર્વસંપુર્ણ પુષ્પનુ સ્વપ્ન આપ્યુ હતુ?

નમ્રતા

મનની બારી...

2008-09-12T01:37:00.000+12:00

ચોતરફ ફેલાયેલી હરિયાળીની વચ્ચે દોડતી કારમાં,

બંધ બારીના કાચમાંથી વિક્રુત અને અસ્પષ્ટ દેખાતા આકારો જોઇને અકળાઇ જતા મે બારી ખોલી નાખી,

તો........વાસ્તવિક જગતનુ અસલી સ્વરુપ સ્પષ્ટ દેખાયુ,

........આ જોઇને અચાનક મનના કોઇ ખુણે ઝબકાર થયો કે,

આવી જ રીતે જ મારા મનની બારી પણ્..............

નમ્રતા

આભાસ..

2008-09-11T08:16:00.000+12:00

લીલીછમ વનરાજીથી ક્યાંયે દુર દુર,
પેલા ધૂમ્મસથી ઘેરાયેલા,
અસ્તિત્વ હોવાનો આભાસ કરાવતા,
ગિરીશ્રુંગો હશે કે નહિ હોય?
હશે કે નહિ હોય?

નમ્રતા

અને....

2008-09-11T08:03:00.000+12:00

ગરમ નિશ્વાસોના રણ પાસેથી પસાર થતા ,

તમે પવન શોધવા લાગ્યા,

રાહ જોઇ ઠરી ગયેલી લાગણીઓના દરિયા પાસેથી

નીકળતા તમે ઓવરકોટ પહેરી લીધો,

વરસતા આંસુઓના વરસાદ વચ્ચેથી

આવતા તમે રેઇનકોટ પહેરી લીધો,

અને .........

આ જોઇ રહેલી મારી લાશ

અનરાધાર વરસાદની વચ્ચે પણ અચાનક જ સળગી ઉઠી

નમ્રતા

પંખી.

2008-09-11T07:22:00.000+12:00

આ આંખ જાણે

ભુરુ આકાશ, અને

હુ ગાતુ પંખી.

નમ્રતા

મોસમ

2008-09-05T21:45:00.000+12:00

તું કાં નવ બને મોસમની પ્રથમ વર્ષા?

વરસી જા અને ભીજાવી દે મારા તનમનને

ક્યારેક બની જા મંદ મંદ હવાની શીતળ લહેરખી

ને એક ઉંડા શ્વાસથી ભરી દે મારુ અસ્તિત્વ

ઘેરાવા દે એ ઘટાટોપ વાદળ તારા લહેરાતા વાળના

જે સતત ઉમટ્યા કરે છે મારા ચિત્તાકાશમાં

ક્યારેક ક્યારેક વહેવા દે સિતારનો એ મધુરવ

જે માત્ર શ્વાસની લહેરથી જ રણઝણી ઉઠે છે

થોડી ઝીલવા દે એ ધારાઓ ગાંભીર્યની ને બેફિકરાઇની

જે નીતર્યા કરે છે તારા દરેક વર્તનમાથી?

આખરે,.....

કાંઇ નહીં તો રસ્તો દેખાડ એ આસમાની દરિયાનો,

જે સતત તારી આંખોમાં ઘુઘવ્યા જ કરે છે..........

પ્રતિક્ષા

2008-09-04T23:02:00.000+12:00

મારી લાગણીઓનો બંધાતો આ એક અસ્પષ્ટ આકાર છે,
જેમા મારી રચનાઓએ અંગ બનીને, મારા એકાંતે મને આપેલી લાગણીની ભેટને સોળે કળાએ ખીલવા દીધી છે,
સલામ એ મારા "સ્વજનો"ને,જેમણૅ જાણ્યે-અજાણ્યે મને એ માટૅ મદદ કરી છે,
માત્ર કળીનુ ખીલવુ જ નહી, એનુ તુટવુ એ પણ એક ગીત બની શકે છે,
અને તેનુ તુટવુ નિષ્ચીંત નથી જ હોતુ, માત્ર અચાનક કે આકસ્મિક જ હોય છે,
હા, એ બન્ને ગીતો મા એક દર્દિલો તફાવત હોય છે,
પણ એ દર્દ કોઇ અનુભવી જ સમજી શકે છે,
કશુક તુટતુ તો ઘણા જુએ છે, પણ એનો અનુભવ કેટલા કરી શકે છે?
અને એ જ વ્યક્તિના દિલમા
લાગણી નામનો નાનકડો છોડ
વિસ્તરવા આતુર થઈ જાય છે,
મારી એક એક ક્રુતિ મારુ માનસ સંતાન છે અને વારંવાર એમને વાંચતા
મારા તનમનમા એક અકથ્ય આનંદ વ્યાપી જાય છે,
એમની સાથેના સતત સંપર્ક દરમિયાન હુ એમનામા થતો સળવળાટ પણ અનુભવી શકુ છુ.
એમના સ્વરુપમા ધીમે ધીમે થતો ફેરફાર કે આવતી પુખ્તતા કોઇ પણ વ્યક્તિ કદાચ સમજી શકશે
પણ મારે એમને એક એવા સ્થાન પર બેસાડવા છે,
જ્યાં જોવા મારે પણ નજર ઉઠાવવી પડે.
ત્યાં સુધી માત્ર પ્રતિક્ષા,
માત્ર પ્રતિક્ષા,
અનંત પ્રતિક્ષા,
યુગોયુગો સુધીની પ્રતિક્ષા...

૨-૮-૯૧

પ્રેમ

2008-09-03T22:43:00.000+12:00

કહો છો તમે કેમ કે આપણે ઓળખાણ નથી?

કદાચ ભુલ્યા હશો તમે પણ હુ કેમ ભુલી શકુ?

સુની લાંબી સડકો પર, વનરાજી ની વચ્ચે થઇ

હાથ મા હાથ પરોવી ચાલ્યા છીએ આપણ્રે,

શહેર થી દુર, ઝાડ ની નીચે ચાર આંખ એક કરી,

સોનેરી શમણા ભાવિના જોયા છે આપણે.

શાંત રાત્રિ ના છેલ્લા પ્રહર મા વરસાદ ની ભીની મહેક સાથે

નીરવ એકાંતમા પ્રેમનો આલાપ્ છેડ્યો છે આપણે,

ચાર આંખ, બે શ્વાસ્ અને બે ધડકતા દિલ

એક કરીને એકબીજામા ખોવાઇ ગયા છીએ આપણે,

પેલા નાનકડા છોડને (પ્રેમના), રોપી એક્બીજાના દીલમા

રાતદીન આંસુઓથી સીંચી સીંચી ખીલવ્યો છે આપણે,

આપણે મળ્યા, છૂટા પડ્યા અને ફરી મળતા પહેલા

પળભર પણ એક્બીજાની યાદમા સૂતા નથી આપણે

અને તમે કહો છો આપણે ઓળખાણ નથી?

હા, એ વાત જૂદી છે કે .........આપણે મળ્યા છીએ હમેશા મારા જ સ્વપ્નમા,

નમ્રતા અમીન